وَمِن كُلِّ شَیءٍ خَلَقْنَا زَوْجَینِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ

در ضمن این آیت اثبات فردانیت و وحدانیت خداوند است -جل جلاله و تقدست اسمائه و تعالت صفاته- هر چه آفرید از محدثات و مکونات، همه جفت آفرید قرین یکدیگر یا ضد یکدیگر، چنانک: نرینه و مادینه، روز و شب، نور و ظلمت، آسمان و زمین، بر و بحر، شمس و قمر، جن و انس، طاعت و معصیت، سعادت و شقاوت، هدی و ضلالت، عز و ذل، قدرت و عجز، قوه و ضعف، علم و جهل، زندگی و مردگی.

صفات خلق چنین آفرید، جفت یکدیگر آفرید و یا ضد آفرید تا به صفات آفریدگار نماند و وحدانیت و فردانیت او بر خلق ظاهر گردد که: عزش بی ذل است و قدرت بی عجز و قوت بی ضعف و علم بی جهل و حیات بی موت و فرح بی غم و بقاء بی فنا.

خدای یگانه یکتا، یگانه در ذات و صفات، یکتا در سزا، از همه کس منزه و از همه چیز جدا، لیس کمثله شیء چو او کس نیست و او را مثل و مانند نیست.

مانندگی از انبازگی است و الله -جل جلاله- بی شریک و انباز است، بی نظیر و بی نیاز است…

پس سزای بنده آن است که در هر حال که بود اگر خسته تیر بلا بود یا غرقه لطف و عطا، دست در کَرَم وی زند و پناه به وی دارد و از خلق با وی گریزد، چنانک خود می‌فرماید -جل جلاله- «ففروا الی الله» پس بگریزید به سوی خدا (ذاریات/۵۰)

منبع :